Frank oorrompel met kragtoer
Wat is die stories wat jy vertel en die dinge waaroor jy praat as jy ná meer as vier dekades jou klasmaats in matriek by julle reünie raakloop? Dis die Hoërskool Totius se 1980-matriekgroep se reünie met die veteraanakteur Frank Opperman in die rol van Petrus Boshoff, die verteller.
Die voormalige matrieks word gekonfronteer met die spoke van die verlede en 'n tragedie wat hulle 40 jaar gelede saam beleef het. Daar is die ongeluk wat kort voor die eindeksamen die lewens van twee klasmaats eis soos onthou deur die bestuurder van die motor. Die fyn, skraal klasmaat wat winter of somer truie gedra het omdat hy homself gesny het en erken hy het 'n 'crush' op een van die seuns gehad het. Die enigste dominee in die groep wat nou versekering verkoop. Die klasmaat wat vernietig is in dit wat hy in die Bosoorlog beleef het en inderdaad 'bossies' geraak het. Petrus se onthou van 'n oomblik met 'n meisie wat na Charlie-parfuum gereik het en ook, in 'n oomblik van hoop, op die reünie en weer in Petrus se arms is. Kanker, selfdood, gekneusde drome. Opperman klim met die fyn stilering van 'n skoolbaadjie en die gebruik van sy liggaamshouding binne sekondes in die lyf van 'n tagtigjarige met 'n skuifelstappie tot 'n ouma wat mooiwoordboekies skryf. Met fyn spot, deernis en die rou van onthou en nostalgie is volgepakte sale in Swakopmund en Windhoek die naweek deur Opperman, sy Petrus en sy klasmaats oorrompel in 'n kragtoer wat die gehoor na afloop van die vertonings op hul voete gehad het. Die vertoning wat deel was van die FNB Windhoek Woordfees, is deur die voorsitter Elizma Theron, aan een van die fees se stigterslede Ronelle Rademeyer opgedra wat voor haar dood die aanvoerwerk vir Opperman se besoek aan Namibië gedoen het. Opperman het die land as "die lekkerste plek in die wêreld" beskryf. - [email protected]
Die voormalige matrieks word gekonfronteer met die spoke van die verlede en 'n tragedie wat hulle 40 jaar gelede saam beleef het. Daar is die ongeluk wat kort voor die eindeksamen die lewens van twee klasmaats eis soos onthou deur die bestuurder van die motor. Die fyn, skraal klasmaat wat winter of somer truie gedra het omdat hy homself gesny het en erken hy het 'n 'crush' op een van die seuns gehad het. Die enigste dominee in die groep wat nou versekering verkoop. Die klasmaat wat vernietig is in dit wat hy in die Bosoorlog beleef het en inderdaad 'bossies' geraak het. Petrus se onthou van 'n oomblik met 'n meisie wat na Charlie-parfuum gereik het en ook, in 'n oomblik van hoop, op die reünie en weer in Petrus se arms is. Kanker, selfdood, gekneusde drome. Opperman klim met die fyn stilering van 'n skoolbaadjie en die gebruik van sy liggaamshouding binne sekondes in die lyf van 'n tagtigjarige met 'n skuifelstappie tot 'n ouma wat mooiwoordboekies skryf. Met fyn spot, deernis en die rou van onthou en nostalgie is volgepakte sale in Swakopmund en Windhoek die naweek deur Opperman, sy Petrus en sy klasmaats oorrompel in 'n kragtoer wat die gehoor na afloop van die vertonings op hul voete gehad het. Die vertoning wat deel was van die FNB Windhoek Woordfees, is deur die voorsitter Elizma Theron, aan een van die fees se stigterslede Ronelle Rademeyer opgedra wat voor haar dood die aanvoerwerk vir Opperman se besoek aan Namibië gedoen het. Opperman het die land as "die lekkerste plek in die wêreld" beskryf. - [email protected]
Kommentaar
Republikein
Geen kommentaar is op hierdie artikel gelaat nie